شخصیت 2

در هر فیلمنامه ای، عمق بخشیدن به  شخصیتها  چه قهرمان ، چه ضد قهرمان و حتی شخصیت های واسطه که صرفا برای پیشبرد روایت گاه حتی در حد یک پلان دیده میشوند، باعث عمیق تر شدن روایت شده و فیلمنامه  ی شما را از یک سطح کم عمق به سطوح عمیق تر بعدی می برد،  طوریکه لذت شنا کردن مخاطب در این دریای عمیق و زیبا که پر از حوادث دیدنی است، دو صدچندان می شود. اما... 

اما پیش شرط همه ی اینها ، در وحله ی اول عمق بخشیدن به شخصیت خودتان بعنوان فیلمنامه نویس است! 

دور شدن از آدمهای سطحی، ندیدن فیلمها و سریال های سطحی، نخواندن مطالب سحطی،  نشنیدن موسیقی های سطحی و غیره و غیره...شما را از سحطی بودن خارج می کند.

همچنین  کنکاش در جهان هستی،  کشف روابط علت و معلولی دنیا ، حدس زدن آنچه  که در هر حادثه ای از ذهن خدا می گذرد ، خواندن و شنیدن مطالب عمیق،   دیدن فیلمهای خوب و غیره و غیره...باعث رشد شخصیت شما بعنوان فیلمنامه نویس میشود.

اما در همه ی این لحظات به یاد داشته باشید که عمیق بودن، دلیلی بر غرور و رفتارهای ناشایست حتی با پست ترین آدمها نیز نمی شود.

مغرور شدن ، شما را از هر آنچه که می خواهید به آن برسید دور می کند.

باید بین "غرور " و "عزت نفس"  تفاوت قائل شوید.

هر چه فیلمنامه نویسان ما به لحاظ شخصیتی به درجات بالاتری از انسانیت و رشد برسند، قطعا فیلمنامه های بهتری نیز ارائه خواهند داد  و در نتیجه بخشی از مشکلات  سینمای ما از این حالت نا خوشایندی که با آن دست به گریبان است حل خواهد شد. البته بخشی ! 

( آناهیتا مستاجران )

 

/ 2 نظر / 2 بازدید
فاطمه

سلام خسته نباشی عزیزم وب باحال و پر محتوایی داری ممنون میشم به شبکه اجتماعی ما هم بیای و عضو بشی بیا و من رو هم اد کن اونجا منتظرم عزیزم فعلا بای

محمد (ارمیا)

سلام دوست خوبم. بسیار عالی. با این عقیده ی شما کاملا موافقم. استفاده کردم. متشکرم. راستی دوست خوبم من الان دارم رمان برزخ از دن براون را می خونم از نظرم بسیار خواندنیست. پیشنهاد میکنم که مطالعه کنید. البته اگر تاکنون نخوانده باشید.